niedziela, 12 czerwca 2016

Liebster Blog Award.


Hej!
Nominację dostałam już dawno, ale odpowiedzi wciąż odkładałam. Zamierzałam umieścić to LBA na końcu jakiegoś innego posta, ale stwierdziłam, że chyba zrobię osobny wpis. Jutro zapewne na blogu pojawią się Listy do..., a jak na razie zajmijmy się LBA! Dziękuję Avenir z bloga fotografiavenir za nominację i już odpowiadam!

1. Jaka jest Twoja ulubiona marka ubrań?

Nie mam pojęcia. Nawet nie pamiętam, z jakich sklepów pochodzi 60% moich ciuchów... nie wiem czy to marka, ale uwielbiam Fruit of The Loom.

2. Jakie słowa wypowiadasz najczęściej?

"W każdym razie". Szczególnie, jak się zdenerwuję albo wkręcę w rozmowę.

3. Żart miesiąca.

Nie chce mi się pisać

4. Gdybyś mogła cofnąć czas, co byś zmieniła?

Nic. To, że moje życie tak się potoczyło, sprawiło, że jestem tutaj tu i teraz. Jestem szczęśliwa i nie potrzebuję nic zmieniać.

5. Masz uczulenie na coś? Jeśli tak, to na co?

Ojeju, jestem typowym alergikiem, który wymieniłby tu sporo rzeczy... a jednak największe bąble mam już od samej woni owoców morza i innych wód (karasie to największe zło świata) oraz kocią sierść. A szkoda, czasem chciałoby się kota mieć.

6. Jakiej marki masz laptop?

Samsung - jak większość mojego elektronicznego wyposażenia.

7. Jaki masz numer buta?

Potrafię się zmieścić w buty dziesięcioletniej siostry mojej przyjaciółki, ale ogółem mówiąc jest to 36.

8. Co Cię wyróżnia od innych?

Nic. Ostatnio dotarło do mnie, że nie mam żadnej cechy charakteru, którą mogłabym się pochwalić. Jestem jedną z tych szarych ludzi stąpających po świecie i tyle...
Może jestem odrobinę zbyt samolubna jak na człowieka.

9. Prowadzisz dziennik lub pamiętnik?

Nie. Takim moim dziennikiem jest Alicjonada, często wracam do starych postów i jak trochę podrosnę, będzie to dla mnie niezły pamiętnik. Oprócz tego mam też słoiczek wspomnień z 2016, do którego wrzucam karteczki z ważnymi dla mnie wydarzeniami.

10. Jakie jest według Ciebie najładniejsze imię płci przeciwnej do Twojej?

W sumie to nie jestem pewna... lubię polskie męskie imiona, większość mi się podoba na równi. Kiedyś podobał mi się Piotr, teraz to chyba nie umiałabym podać.

11. Twoje motto życiowe.

Nie mam. Żaden tekst nie przemówił do mnie tak bardzo, by go tutaj wstawić. A szkoda, chciałabym mieć taki cytacik, który bym mogła wszędzie wpychać.

Jak zwykle nie nominuję nikogo (sorry za to). Jeszcze raz dzięki za nominację, do usłyszenia!

~Alczens.

piątek, 3 czerwca 2016

#1 Listy do... młodszej Ali.

Cześć!
Obiecane Miesięczne Serie w końcu na blogu! Miały się pojawić już w maju, ale... dobra, nie będę się tłumaczyć po raz tysięczny. Przejdźmy do sedna.

Miesięczne serie - od czerwca do października na Alicjonadzie pojawiać się będą serie trwające cały miesiąc. Wpisy z serii pojawiać się będą nieregularnie - na miesiąc będzie ich prawdopodobnie 4 lub 3. Każda będzie miała inny temat i inny cel. Zapraszam!

Listy do... są pierwszą taką miesięczną serią. Jak zapewne się domyśliliście, będę tu pisać do kogoś/czegoś list. Dziś odbiorcą jest młodsza Ala - dokładnie mówiąc dziesięcioletnia. Niedawno przeglądałam swoje stare pamiętniki i tak mnie naszło, by napisać do takiej małej mnie. Nie przedłużając (bo mam to w zwyczaju) - zapraszam!

Droga Alu!
pisze do Ciebie czternastoletnia Ala trzeciego czerwca 2016 roku, godz. 18:13, lekkie zachmurzenie, ciepło, przyjemnie. Mam się dobrze, spokojnie, nie umrzesz do tego czasu. Chciałam do Ciebie napisać w kilku sprawach.
Zapewne zastanawiasz się, jak tam wyglądasz. Cycki w normie, przeciętna twarz, trochę dłuższe włosy... w sumie niewiele się zmieniło. To znaczy, wyglądam po prostu... dojrzalej. Wreszcie Twoja głowa nie będzie przypominać idealnej piłki! 
Omijając szczegóły wyglądu, przejdźmy do konkretów. Chcę dać Ci kilka rad. Musisz bardziej myśleć nad tym, co mówisz i robisz. Założysz facebooka w 6 klasie. Powstrzymuj się od nadmiernej aktywności, bo tylko będzie Ci potem przykro. Nie zakochuj się tak... emocjonalnie (Nawiasem mówiąc, na razie oprócz M. nie było żadnych chłopaków). W 5 klasie podczas wycieczki do kina Apollo uważaj na takiego blondasa, który zada Tobie i I. pewne pytanie. Nie pozwól jej odpowiedzieć, zamiast tego ty mu powiedz to, co myślisz. To, co wtedy odpowiesz, prawdopodobnie zaważy na losach całej szóstej i piątej klasy. 
Nie przejmuj się M. Wszystko się ułoży, nie bądź tylko namolna i czekaj. Nie interweniuj. A, no i nie bądź taka nieśmiała! Zadawaj się z Z. lub/i B. (to super osoby), nie kontaktuj się za bardzo z chłopakami ze swojej klasy, bo to w większości idioci. Niestety Twój kontakt z tym z trzeciej klasy się urwie, ale spokojnie, bo zyskasz super-świetną przyjaciółkę, która będzie z Tobą także i w gimnazjum. A pewnie gdybyś wciąż się z nim zadawała, nie powstałaby z nią taka więź. 
Trochę już dużo tego. A mam jeszcze tyle do powiedzenia. Polecam Ci założyć słoiczek wspomnień, na początku każdego roku zakładaj taki, wrzucaj do niego karteczki z zapisanymi ważnymi wydarzeniami, a 31 grudnia otwórz go i przeczytaj wszystkie te smutki i radości, które Ci się przydarzyły.
Absolutnie nie przejmuj się gimbazą. Trafisz do tak zarąbistej klasy, wpadniesz w takie fajne środowisko, będziesz miała tak dobre oceny, że Ci szczęka opadnie, jakie to masz szczęście. Ale to jeszcze i tak daleko przed Tobą. 
Nie kradnij Ewie pet shopów, bo to nieładnie. 
Rozwijaj swoje talenty. Bierz się za pisanie i rysowanie! Bądź szczęśliwa i gotowa na kryzys smutku w marcu 2016. Rozkwit przyjaźni odbędzie się w 5 klasie, zdobędziesz mnóstwo super wspomnień! Twoje życie to najszczęśliwszy wir, w jaki mogłaś wpaść. Ciesz się z każdej drobnostki. Rozwijaj się i, do jasnej ciasnej, nie bądź taka wrażliwa! 
Pisała Ala 2016. Miłego dnia, Alu 2011. Miej siłę. 

A Wy? Co chcielibyście przekazać sobie dziesięcioletniemu?
Do zobaczenia w następnym poście
~Alczens.

***BONUS***
Śmieszne rzeczy z pamiętnika młodszej Ali
(Dostawałam tyle tych durnych "pamiętników nastolatki", a potem uzupełniałam 1/5)

Taa. Super dziewczyny.

Nie ma to jak nie wiedzieć, kiedy i gdzie się urodziło (nawet zamazałam pisakiem, tak się załamałam).

Do dziś rozkminiam, co to za piosenka Skyfot. 
I ten Zmierzch. Obok niedawna dopiska, więc nie muszę się wypowiadać.
Ulubiony przedmiot: przerwa. No jasne, bo to w końcu przedmiot.

niedziela, 29 maja 2016

LBA + organizejszyn nr 2.



Hej!
No wiem, no wiem. Tak długo nie było postów, a tyle było obietnic... taka z mnie rzetelna i pracowita blogerka. Nigdy nie wybaczę sobie tej jedynki obok archiwum z maja na blogu, ale niestety - nie wyrobiłam. Kompletnie. Mój mózg wyrzucił bloga na bardzo daleki plan. Uznajmy tę pomyłkę za majową przerwę, która na szczęście już minęła. Mam nadzieję, że powrócę z pełnią sił. Mam cholernie dużo zaległości. Wszystkie miesięczne serie, które planowałam zacząć od maja, przesuną się o miesiąc. Ugh. Jestem beznadziejna.

Tak czy owak, dzisiaj mam tylko LBA. Nominowała mnie FotoReporterka, za co jej bardzo dziękuję, bo dała mi wreszcie powód do ruszenia tyłka i napisania posta.

1. Dlaczego założyłaś bloga?
To był - jak chyba w większości przypadków - spontan. Miałam wcześniej jakieś blogasy (lub byłam współpracownikiem), ale Alicjonada była takim nagłym "ło ty żesz!" No i z tego "ło ty żesz!" wciąż się utrzymuję.

2. Wolałabyś skasować całego bloga czy przepisywać wszystkie notki od początku?
Szczerze - chyba jednak skasować. Założyłabym takiego samego o tym samym adresie, a tam bym miała przynajmniej czystą kartę, BEZ TEGO CHOLERNEGO "1" OBOK ARCHIWUM Z MAJA. Starej Alicjonady by było szkoda, ale wątpię w swoje siły do przepisywania notek.

3. Masz jakieś zwierzę? Jeśli tak, opisz je.
Mam, słynnego Draco papużkę falistą. Zakup papugi był najlepszą decyzją w moim życiu (właściwie przekonywanie rodziców do zakupu). Nie żałuję ani chwili spędzonej z tym rozrabiaką!


4. Co denerwuje Cię w blogach?
Denerwują mnie czasami ich właściciele (ci z serii "komentuję, nie przeczytałem, ale napiszę "super post", żeby móc się zareklamować). Nie przepadam za blogami o modzie, bo ta tematyka to dla mnie jak balet dla boksera (albo boks dla baletnicy).
Wkurza mnie też język niektórych blogerów (pokemoniasty, oraz ten, w którym na każdym kroku używasz angielskich słów. Ot tak, żeby się popisać).

5. Ulubiony film i książka.
Film - Łowca Androidów (bez wahania, ciepło mi się robi na sercu na wspomnienie tego cudu).
Książka - niestety, ale za dużo. Długo była to cała Trylogia Czasu, ale ostatnio Dary Anioła bardziej mi się spodobały. Aktualnie nie potrafię odpowiedzieć.

6. Byłaś kiedyś za granicą?
Wiele razy. Francja (i wszystkie państwa po drodze do niej), Czechy, Słowacja, Hiszpania, Turcja, Grecja. Może coś jeszcze, ale te na pewno.

7. W której ławce siedzisz w szkole?
Na każdej lekcji inaczej. Czasami w prawie ostatniej, czasami w ostatniej, czasami w pierwszej, czasami w prawie pierwszej, czasami w pierwszym, czasami w drugim, czasami nawet w trzecim rzędzie.

8. Co najbardziej Cię irytuje?
Jest całe mnóstwo rzeczy, które mnie irytują. Ale najbardziej - najbardziej, najbardziej - wkurzają mnie rzeczy, których nie mogę znaleźć. W czystą furię wpadam.
Nienawidzę też wychodzenia na idiotkę oraz ludzkiej głupoty. Nie lubię myśliwych. Wkurzają mnie dzieci z teleturniejów dla dzieci (a najbardziej ci z Małych Gigantów). Wkurzają mnie teleturnieje z dziećmi.

9. Top 5 blogów.
Nieee, sorry, nie mogę :P. Nie potrafię tak sobie wybrać ze swoich ulubionych. Sorki. Mogę co najwyżej o taki zrobić:

5. Alicjonada.blogspot.com
4. Alicjonada.blogspot.com
3. Alicjonada.blogspot.com
2. Alicjonada.blogspot.com
1. Uwagaaa... Alicjonada.blogspot.com

 10. Jaką pogodę lubisz najbardziej i dlaczego?
Lubię każdą pogodę, bo każda ma coś fajnego w sobie (no może oprócz kataklizmów typu huragan). Ale najbardziej uwielbiam zimową, bo kocham takie klimaty. Śnieg i zimno. Mmm. Przychodzą mi wtedy na myśl same miłe rzeczy.

11. Jaki masz telefon?
Samsung Galaxy Ace 3 LTE.

Wybaczcie, jak zwykle mam w zwyczaju - tym razem też nikogo nie nominuję. Muszę spać, nic mi się nie chce, ogólnie masakra. 

Napiszę jeszcze tylko, że 23.05-25.05 byłam w Karpaczu na Zielonej Szkole i była to najlepsza szkolna wycieczka, na której dotychczas byłam. Więcej szczegółów następnym razem. Dobranoc! :)
A Wy? Jaka jest Wasza najlepsza szkolna wycieczka, którą pamiętacie? Jakieś ciekawe historie z nich? Chętnie przeczytam :-)

~Alczens.

piątek, 29 kwietnia 2016

MMB - "Noragami" - manga pełna akcji.

Cześć!

MMB - Moja mała biblioteka - miejsce, w którym wszystko będzie o książkach, pisarstwie, czyli moim jednym z niewielu hobby. Będą tu też pojawiać się recenzje, od czasu do czasu, ale głównie będę sobie gadać o... książkowaniu.
Na początek sprawy organizacyjne - na blogu przez kolejne 4 miesiące na Alicjonadzie będą pojawiać się posty z comiesięcznych serii. Planuję, że w każdym miesiącu pojawią się 3 wpisy z różnych serii. Taka seria trwać będzie cały jeden miesiąc. Oczywiście "normalne" posty pozostaną, a serie to takie urozmaicenie. Nie zdradzę Wam, jakie to będą wpisy, jednak mogę podać tytuł serii na maj: CZYNNIK PIERWSZY. Możecie gdybać w komentarzach, co to oznacza :D.

A teraz przejdźmy do recenzji mangi świeżo przeze mnie odłożonej. To pierwsza, jaką przeczytałam! Miałam nadzieję, że ten tytuł przypadnie Fullmetal Alchemist, jednak yatta.pl nie mieli go w zapasie. Tak więc w jeden dzień manga została pożarta. Nie sądziłam, że tak szybko mi to zejdzie, jako że dotychczas żadnego japońskiego komiksu w ręce nie miałam. Wyobrażacie sobie tę ekscytację, gdy przewijacie strony do przodu i czytacie od lewej do prawej? Niesamowite, jak szybko do tego przywykłam. Autorem mangi jest Adachitoka.





Noragami (gatunek: komedia, fantasy, akcja, LEKKI romans) - historię tę już widziałam w postaci anime. Urzekła mnie, dlatego postanowiłam sięgnąć po mangę.

Uciął mi się kawałek.
Wszystkie postacie - Yato, Hiyori i Yukine pojawiły się w pierwszym tomie, a w anime w pierwszym odcinku. Zgodnie z kolejnością - 1 rozdział - Yato, 2 rozdział - Hiyori, 3 rozdział - Yukine. Zdziwiło mnie nieco uosobienie Yato. Okazał się bardziej... chciwy, lekko nieuczciwy i arogancki niż w znanej mi historii. Tak czy owak, wciąż wyznaję Yatoizm. Hiyori i Yukine na razie są tymi samymi dobrze mi znanymi postaciami.
Właśnie, przenieśmy się do fabuły. Yato - pomniejsze bóstwo z Dalekiego Brzegu. Hiyori - zwyczajna licealistka. Yukine - po odejściu Tomone nowy Boski Oręż Yato. Nasz świat zwany Bliskim Wybrzeżem jest obsypany przez brzydkie demony, których zwykli ludzie nie potrafią dostrzec. Bogowie - w tym Yato - mają za zadanie wybijać je wszystkie za pomocą swych świetych broni, czyli w przypadku głównego bohatera - Yukine. Są to ludzkie dusze zmarłych, które utknęły na Bliskim Wybrzeżu. Bogowie chodzą sobie po mieście, szukają ich i zmieniają sobie w boskie oręże. Po czym ruszają na pełen heroizmu podbój świata, zaskarbiają sobie wyznawców i spełniają ich zlecenia. Brzmi banalnie, prawda? No więc mimo takiej oklepanej fabuły, historia wciąga. Szczególnie drugi sezon anime mnie urzekł. Oglądałam z zapartym tchem, modląc się, by wszystko poszło dobrze.
Jestem zadowolona z mangi. Przeczytałam szybko, lekko i z uśmiechem. Może delikatnie zawiodłam się na charakterze Yato, denerwowały mnie także czasami takie jakby... mało ukazujące rysunki (na niektórych ledwo się oko mieściło). Poza tym nie mam nic do zarzucenia tej mandze i na pewno sięgnę po następne tomy.

Co ciekawe, Hiyori na okładce posiada brązowe oczy. W anime ozdobili ją różowymi.
 Do zobaczenia w kolejnym poście! Wyjeżdżacie gdzieś na majówkę? Ja na działkę harować. :D Przetestuję przy okazji wygraną grę karcianą (I miejsce na opowiadanie na konkursik z okazji 1500-lecia chrztu Polski, hihihi) "Śmierć jaśniepanu" i kto wie, może nawet z niej pojawi się recenzja.
Najbliższe recenzje planuję zrobić z płyty Shinedown i Dragon Nest oraz Tery, czyli dwóch fantastycznych gier RPG.

Do zobaczenia!

~Alczens.

poniedziałek, 18 kwietnia 2016

"We all are living in a dream"

Pamiętacie ten entuzjastyczny post w lutym? Ten o koncercie Imagine Dragons? Ach, chciałabym znaleźć się tam jeszcze raz. Poczuć to niesamowite szczęście. A teraz, po tym wszystkim jeszcze muszę pisać te bezsensowne egzaminy. W szkole bez przerwy Cię oceniają. Ludzie, nauczyciele i my sami siebie. To trochę przytłaczające. "But I wanna dream, I wanna dream, Leave me to dream". Serio, fajnie by było tak polecieć w sen, marzenia. Czasami się zastanawiam, czy to wszystko jest prawdziwe. To będzie trochę dziwne, to co napiszę. Ale zdaje mi się - czasem - że wszystko dookoła jest sztuczne. Fałszywe. Iluzja. Czy ludzie naprawdę też mają takie umysły? Też mają myśli, kłębiące się w głowie...
Czy jeśli rozbierzesz się wśród ludzi, będzie oczywiste, że wszyscy zaczną krzyczeć i wyślą Cię do domu bez klamek? Czasami zdaje mi się, że jestem odcięta od świata, a wszystko wokół jest przewidywalne. Oczywiście, że zaczną krzyczeć i wylądujesz w psychiatryku. Nie masz swobody. Jesteś sobą tylko w swoim umyśle. 

"We all are living in a dream,
But life ain’t what it seems
Oh everything’s a mess
And all these sorrows I have seen
They lead me to believe
That everything’s a mess"


Umysł jest dziwnym miejscem. Ale moim ulubionym.


Kurde, nie chcę takich postów na Alicjonadzie. Wątpię, by ktoś naprawdę zrozumiał te dziwne zdania bez składu, ale w sumie fajnie, że ktoś to przeczyta. Osobiste, ale prawdziwe. 

Obiecuję poprawę. Tylko mam dosyć tego zgiełku, który się narobił. Od jutra się uśmiecham też w środku. :) 

No i planuję recenzję płyty Shinedown oraz dwóch gier: TERY i Dragon Nest. Ogólnie mam dużo w planach postów w starym stylu. Także nie martwcie się - nie jestem samotną nastolatką w depresji, której nikt nie rozumie! Po prostu jestem ciekawa reakcji.




Jestem za inteligentna, czy za głupia, by tu żyć?

~Alczens.

środa, 13 kwietnia 2016

Co jest najgorsze w stracie?

Mówią, że najgorsze jest poczucie bezsilności. Że już nic się nie da zrobić. Że nie możesz pomóc.
Ale to nieprawda. Nie w moim przypadku.
Najgorsze jest to uczucie, gdy stopniowo to do Ciebie dociera. Wrażenie, że Twoje serce przesiąka smutkiem i jakaś jego część odpada. Jest zerwana zimnymi dłońmi śmierci. Nagle i boleśnie.

Wokół mnie nastała wiosna. Rosną kwiaty, kwitną... ptaki śpiewają... zwierzęta się budzą... ludzie uśmiechają się do wiosny, szczęśliwi, że zima już minęła. Wokół mnie. Tylko i wyłącznie wokół. Mam wrażenie, że moje zmęczenie i przygnębienie jest dziwne. Dotychczas nie spotkałam osoby, która wraz z nadejściem ZIMY robi się pobudzona i pełna energii. Czemu tylko ja tak mam?

Każdy inaczej przeżywa stratę. Niektórzy nie mogą się z tym pogodzić. Inni po prostu starają się nie myśleć. Jeszcze inni płaczą całymi dniami. Czemu tak jest? Czemu tak, a nie inaczej? Nić nagle przecięta to najgorszy przypadek. Brak pożegnania. Brak ostatnich słów. Okropne.

Jeśli nie jesteś pewny/a, jak skomentować tego innego niż inne na Alicjonadzie posta... możesz po prostu wyrazić opinię na temat nowego nagłówka. Trochę przygnębiający, wiem, ale widzicie, jaki mam nastrój. Przynajmniej zostaną tu ludzie nie oceniający po pozorach.
Bałam się dnia, w którym na Alicjonadzie będzie widniał taki post. Teraz też się boję. Ale przynajmniej mi lepiej.
Pozdrawiam Was :) Obiecuję, że już wracam do młodzieńczego, roztargnionego i wesołego pisania!

~Alczens.

wtorek, 5 kwietnia 2016

TAG: Mój zwierzęcy przyjaciel.

Cześć po tych 11 dniach!
Chciałam post wrzucić wczoraj, ale no nie działo się u mnie dobrze. Dlatego dopiero dzisiaj wykonam ten TAG.
Nie mam pojęcia, co tu będą za pytania. Szczerze Wam powiem, że post trochę na odwal - wpisałam po prostu do googla TAG i wybrałam pierwszy lepszy. Od dłuższego czasu mam ochotę na zrobienie jakiegoś, a zwykłego posta po prostu nie chce mi się pisać. Poza tym, nie mam dostępu do lapka aktualnie. Możecie to nazwać pójściem na łatwiznę, byle jakim postem, i macie trochę racji - ale obiecuję, że będę systematyczniejsza we wpisach. Zawsze to wygląda tak, że piszę coś - a potem 2 tygodnie przerwy, a często nawet dłuższe. Zaczyna mnie wkurzać ten brak regularności. Dlatego postaram się o wpisy co niedzielę.

1. Jak nazywa się Twój zwierzak?

Draco. Ogółem ma wiele przezwisk. Dracula, Drackson Papillson, Dracuś... ale ogólnie Draco, od Malfoya.

2. Jakie to zwierzę i jakiej rasy?

Błękitna papużka falista.

3. Jak długo jest już z Tobą?

Od końcówki września/początków października. Około 6, 7 miesięcy.

4. Jak dostałaś swojego zwierzaka?

Trochę to trwało. 1. Przekonywanie rodziców. 2. Czekanie aż zadzwonią do hodowli 3. Czekanie aż wyklują się małe papużki w hodowli. 4. Po iluś tam tygodniach od wyklucia odebranie papuni ze sklepu zoologicznego.

5. Ile ma lat?

Boziu, to moje maleństwo nawet roczka nie ma. Z 7-8 miesięcy. Stawiam na 8.

6. Co jest dziwnego w charakterze Twojego zwierzaka?

Jedzenie wszystkiego, co się napotka. Dłubanie ludziom w nosie dziobem. Robienie nazywanej przeze mnie surykatki, czyli wściekłe piszczenie, gdy coś mu się nie podoba. No i te romantyczne pocałunki z pańcią w świetle lampy.

7. Co Twoje relacje ze zwierzakiem znaczą?

Cóż... Dużo.

8. Ulubione chwile?

Wspomniane już romantyczne pocałunki, i jego pierwszy wylot z klatki. I to słodziaśne mrużenie oczu, gdy Draco zasypia. Najpierw tak gada: "dzień dobry, papuszka, papuszka, dobry jogurcik (do dziś nie wiem, czemu go nauczyłam tego mówić), cześć, ciacho, koooocham cię, papunia (to ostatnie mówi w sposób bardzo wyniosły i dumny. Sam się nauczył tego tonu)" a potem cisza. Papuga śpi.
A, i jeszcze uwielbiam ten moment jak przylatuje komuś na ramieniu i mówi "czeeeść".

 9. Jak nazywasz swojego zwierzaka?

Już wspomniane Drackson Papillson, Dracuś, papula Dracunia, Dracula, Dracuś.




Być może ktoś pamięta te zdjęcia, były już na blogu w poście "Plusy i minusy posiadanie papużki falistej".

To dzisiaj na tyle! Czekajcie na post w weekend.
A Wy? Macie jakieś zwierzątko?

Zapraszam do wykonania TAGu u siebie :D

~Alczens.