Mówią, że najgorsze jest poczucie bezsilności. Że już nic się nie da zrobić. Że nie możesz pomóc.
Ale to nieprawda. Nie w moim przypadku.
Najgorsze jest to uczucie, gdy stopniowo to do Ciebie dociera. Wrażenie, że Twoje serce przesiąka smutkiem i jakaś jego część odpada. Jest zerwana zimnymi dłońmi śmierci. Nagle i boleśnie.
Wokół mnie nastała wiosna. Rosną kwiaty, kwitną... ptaki śpiewają... zwierzęta się budzą... ludzie uśmiechają się do wiosny, szczęśliwi, że zima już minęła. Wokół mnie. Tylko i wyłącznie wokół. Mam wrażenie, że moje zmęczenie i przygnębienie jest dziwne. Dotychczas nie spotkałam osoby, która wraz z nadejściem ZIMY robi się pobudzona i pełna energii. Czemu tylko ja tak mam?
Każdy inaczej przeżywa stratę. Niektórzy nie mogą się z tym pogodzić. Inni po prostu starają się nie myśleć. Jeszcze inni płaczą całymi dniami. Czemu tak jest? Czemu tak, a nie inaczej? Nić nagle przecięta to najgorszy przypadek. Brak pożegnania. Brak ostatnich słów. Okropne.
Jeśli nie jesteś pewny/a, jak skomentować tego innego niż inne na Alicjonadzie posta... możesz po prostu wyrazić opinię na temat nowego nagłówka. Trochę przygnębiający, wiem, ale widzicie, jaki mam nastrój. Przynajmniej zostaną tu ludzie nie oceniający po pozorach.
Bałam się dnia, w którym na Alicjonadzie będzie widniał taki post. Teraz też się boję. Ale przynajmniej mi lepiej.
Pozdrawiam Was :) Obiecuję, że już wracam do młodzieńczego, roztargnionego i wesołego pisania!
~Alczens.
środa, 13 kwietnia 2016
wtorek, 5 kwietnia 2016
TAG: Mój zwierzęcy przyjaciel.
Cześć po tych 11 dniach!
Chciałam post wrzucić wczoraj, ale no nie działo się u mnie dobrze. Dlatego dopiero dzisiaj wykonam ten TAG.
Nie mam pojęcia, co tu będą za pytania. Szczerze Wam powiem, że post trochę na odwal - wpisałam po prostu do googla TAG i wybrałam pierwszy lepszy. Od dłuższego czasu mam ochotę na zrobienie jakiegoś, a zwykłego posta po prostu nie chce mi się pisać. Poza tym, nie mam dostępu do lapka aktualnie. Możecie to nazwać pójściem na łatwiznę, byle jakim postem, i macie trochę racji - ale obiecuję, że będę systematyczniejsza we wpisach. Zawsze to wygląda tak, że piszę coś - a potem 2 tygodnie przerwy, a często nawet dłuższe. Zaczyna mnie wkurzać ten brak regularności. Dlatego postaram się o wpisy co niedzielę.
1. Jak nazywa się Twój zwierzak?
Draco. Ogółem ma wiele przezwisk. Dracula, Drackson Papillson, Dracuś... ale ogólnie Draco, od Malfoya.
2. Jakie to zwierzę i jakiej rasy?
Błękitna papużka falista.
3. Jak długo jest już z Tobą?
Od końcówki września/początków października. Około 6, 7 miesięcy.
4. Jak dostałaś swojego zwierzaka?
Trochę to trwało. 1. Przekonywanie rodziców. 2. Czekanie aż zadzwonią do hodowli 3. Czekanie aż wyklują się małe papużki w hodowli. 4. Po iluś tam tygodniach od wyklucia odebranie papuni ze sklepu zoologicznego.
5. Ile ma lat?
Boziu, to moje maleństwo nawet roczka nie ma. Z 7-8 miesięcy. Stawiam na 8.
6. Co jest dziwnego w charakterze Twojego zwierzaka?
Jedzenie wszystkiego, co się napotka. Dłubanie ludziom w nosie dziobem. Robienie nazywanej przeze mnie surykatki, czyli wściekłe piszczenie, gdy coś mu się nie podoba. No i te romantyczne pocałunki z pańcią w świetle lampy.
7. Co Twoje relacje ze zwierzakiem znaczą?
Cóż... Dużo.
8. Ulubione chwile?
Wspomniane już romantyczne pocałunki, i jego pierwszy wylot z klatki. I to słodziaśne mrużenie oczu, gdy Draco zasypia. Najpierw tak gada: "dzień dobry, papuszka, papuszka, dobry jogurcik (do dziś nie wiem, czemu go nauczyłam tego mówić), cześć, ciacho, koooocham cię, papunia (to ostatnie mówi w sposób bardzo wyniosły i dumny. Sam się nauczył tego tonu)" a potem cisza. Papuga śpi.
A, i jeszcze uwielbiam ten moment jak przylatuje komuś na ramieniu i mówi "czeeeść".
9. Jak nazywasz swojego zwierzaka?
Już wspomniane Drackson Papillson, Dracuś, papula Dracunia, Dracula, Dracuś.
Chciałam post wrzucić wczoraj, ale no nie działo się u mnie dobrze. Dlatego dopiero dzisiaj wykonam ten TAG.
Nie mam pojęcia, co tu będą za pytania. Szczerze Wam powiem, że post trochę na odwal - wpisałam po prostu do googla TAG i wybrałam pierwszy lepszy. Od dłuższego czasu mam ochotę na zrobienie jakiegoś, a zwykłego posta po prostu nie chce mi się pisać. Poza tym, nie mam dostępu do lapka aktualnie. Możecie to nazwać pójściem na łatwiznę, byle jakim postem, i macie trochę racji - ale obiecuję, że będę systematyczniejsza we wpisach. Zawsze to wygląda tak, że piszę coś - a potem 2 tygodnie przerwy, a często nawet dłuższe. Zaczyna mnie wkurzać ten brak regularności. Dlatego postaram się o wpisy co niedzielę.
1. Jak nazywa się Twój zwierzak?
Draco. Ogółem ma wiele przezwisk. Dracula, Drackson Papillson, Dracuś... ale ogólnie Draco, od Malfoya.
2. Jakie to zwierzę i jakiej rasy?
Błękitna papużka falista.
3. Jak długo jest już z Tobą?
Od końcówki września/początków października. Około 6, 7 miesięcy.
4. Jak dostałaś swojego zwierzaka?
Trochę to trwało. 1. Przekonywanie rodziców. 2. Czekanie aż zadzwonią do hodowli 3. Czekanie aż wyklują się małe papużki w hodowli. 4. Po iluś tam tygodniach od wyklucia odebranie papuni ze sklepu zoologicznego.
5. Ile ma lat?
Boziu, to moje maleństwo nawet roczka nie ma. Z 7-8 miesięcy. Stawiam na 8.
6. Co jest dziwnego w charakterze Twojego zwierzaka?
Jedzenie wszystkiego, co się napotka. Dłubanie ludziom w nosie dziobem. Robienie nazywanej przeze mnie surykatki, czyli wściekłe piszczenie, gdy coś mu się nie podoba. No i te romantyczne pocałunki z pańcią w świetle lampy.
7. Co Twoje relacje ze zwierzakiem znaczą?
Cóż... Dużo.
8. Ulubione chwile?
Wspomniane już romantyczne pocałunki, i jego pierwszy wylot z klatki. I to słodziaśne mrużenie oczu, gdy Draco zasypia. Najpierw tak gada: "dzień dobry, papuszka, papuszka, dobry jogurcik (do dziś nie wiem, czemu go nauczyłam tego mówić), cześć, ciacho, koooocham cię, papunia (to ostatnie mówi w sposób bardzo wyniosły i dumny. Sam się nauczył tego tonu)" a potem cisza. Papuga śpi.
A, i jeszcze uwielbiam ten moment jak przylatuje komuś na ramieniu i mówi "czeeeść".
9. Jak nazywasz swojego zwierzaka?
Już wspomniane Drackson Papillson, Dracuś, papula Dracunia, Dracula, Dracuś.
Być może ktoś pamięta te zdjęcia, były już na blogu w poście "Plusy i minusy posiadanie papużki falistej".
To dzisiaj na tyle! Czekajcie na post w weekend.
A Wy? Macie jakieś zwierzątko?
Zapraszam do wykonania TAGu u siebie :D
~Alczens.
czwartek, 24 marca 2016
Wielkanocna kartka - Iris folding.
Cześć!
To pierwsze takie jakby DIY na tym blogu, i prawdopodobnie jedyne. Nie jestem dobra w ręcznych pracach, ale technika iris folding - która być może komuś obiła już się o uszy - jest wyjątkiem. Polubiłam ją, kiedy w szkole na zajęciach technicznych babka wymyśliła sobie coś takiego. Zrobiłam wtedy serduszko i już wtedy pojawił się w mej główce pomysł - hej, a może zrobię taką kartkę na Wielkanoc? Jak pomyślałam, tak zrobiłam. Może na pierwszy rzut oka wydaje się to skomplikowane, ale nic bardziej mylnego - gdy już skumacie, to będzie proste. Zapraszam więc!
Potrzebne przedmioty:
Ja zrobiłam króliczka i pisankę. Na przykładzie królika pokażę, jak to działa.
Zacznij od wybrania kolorów kartek. Dopasuj je tak, by ładnie się komponowały.
No i tyle! Nasza kartka skończona. Na pierwszy rzut oka iris folding może wydawać się skomplikowanym sposobem, ale jak zaczniecie robić, załapiecie, o co chodzi.
To pierwsze takie jakby DIY na tym blogu, i prawdopodobnie jedyne. Nie jestem dobra w ręcznych pracach, ale technika iris folding - która być może komuś obiła już się o uszy - jest wyjątkiem. Polubiłam ją, kiedy w szkole na zajęciach technicznych babka wymyśliła sobie coś takiego. Zrobiłam wtedy serduszko i już wtedy pojawił się w mej główce pomysł - hej, a może zrobię taką kartkę na Wielkanoc? Jak pomyślałam, tak zrobiłam. Może na pierwszy rzut oka wydaje się to skomplikowane, ale nic bardziej mylnego - gdy już skumacie, to będzie proste. Zapraszam więc!
Potrzebne przedmioty:
- Nożyczki
- Szablon (wpiszcie do google "iris folding" i wydrukujcie wybrany)
- Kartka (najlepiej kolorowa, A4)
- Kilka cienkich kartek (np. papier do origami, gazety. Nie muszą koniecznie być cienkie, ale będzie Wam wtedy łatwiej)
- Taśma klejąca.
Ja zrobiłam króliczka i pisankę. Na przykładzie królika pokażę, jak to działa.
![]() |
| Pisanka. |
| Królik. |
Zacznij od wybrania kolorów kartek. Dopasuj je tak, by ładnie się komponowały.
![]() |
| Wybierz w sumie cztery kolory/wzory. Dwa na paski, jeden na tło, jeden jako iris (środek). |
Następnie obrysuj swój wycięty szablon na kartce stanowiącej tło i wytnij go. Gdy to zrobisz, przyklej taśmą klejącą szablon w taki sposób, by numerki widać było po "brzydkiej" stronie, do której potem będziesz przyklejać paseczki.
![]() |
| Polecam użyć noża. |
![]() |
| Zrób to tak, by na zewnętrznej stronie (tej ładniejszej, ostatecznej) szablon był biały. Przyklej jak najmniejszym kawałkiem taśmy od tej samej strony. Pamiętaj, że potem będzie szablon odklejać. |
Teraz z cienkich kartek (dwa wzory/kolory) wytnij kilka 4-centymetrowych (w szerokości) pasków, po czym zegnij je. Długość nie ma większego znaczenia, jednak postaraj się, by zostały zarówno długie, jak i krótkie zgięte paski.
![]() |
| Przyjrzyj się długości obszarów z numerkami na szablonie. Jak długich będziesz potrzebować pasków? |
Teraz przyłóż pasek zgiętą "zamkniętą" stroną do obszaru z numerkiem 1 na szablonie. Przyklejaj paski kolejno po numerkach. Jak widzisz, na moim szablonie od góry numery idą tak: 1, 2, 3, 7. Czwórka jest na prawym uchu. Rozglądaj się często za kolejnymi numerkami.
![]() |
| Używaj taśmy klejącej. Klejem raczej nie osiągniesz upragnionego wyniku. |
Naprzemiennie zmieniaj kolory pasków. Kolejne paseczki przyklejaj na poprzedni.
![]() |
| Przy niektórych wzorach możesz ustalić zasadę: parzyste numerki zaklejane będą np. żółtymi paskami, nieparzyste zielonymi. Jednak lepiej przyklejać je według swojego uznania. |
Na koniec powinno nam to wyglądać mniej więcej tak:
![]() |
| Tak się nam królik zniekształcił. Możesz trochę potrzaskać pięścią, by nic się nie odkleiło. |
Teraz odklej wzór z przodu i zajmij się irisem. Może to być przyklejony od tyłu kawałek np. srebrnego papieru. Ja z przodu dokleiłam kawałek waty (pomysł pani od zajęć technicznych). Wygląda to, jakby króliczek odwrócił się do nas tyłkiem plecami.
![]() |
| Na koniec możesz zakleić brzydką stronę kartki inną. Polecam potem chwilę na niej posiedzieć, albo przygnieść jakąś grubą zakurzoną encyklopedią od babci. |
![]() |
![]() |
| Kartkę możesz oprawić w ramkę (tak jak to zrobiłam z pisanką) bądź postawić w jakimś wielkanocnym kąciku w domu. |
To już wszystko. Życzę Wam szczęśliwych świąt wielkanocnych! Mam nadzieję, że kogoś natchnęłam :D.
~Alczens.
środa, 2 marca 2016
Wymarzony zawód.
Hejcia, tak mnie coś naszło, żeby napisać taki post o życiowych sprawach. Nie ma to jak 14-(dobra, rocznikowo 15) latka wypowiadająca się na temat życia, heheh.
Od małego zmieniały mi się zainteresowania i wymarzone zawody. Jak daleko sięgam pamięcią, po kolei były to: księżniczka, baletnica, piosenkarka, projektantka wnętrz, grafik komputerowy, pisarka. Aktualnie, przez ostatni rok, mój mózg przestał nadążać. Zaczęłam się wahać, przez pełno spotkań w szkole zachęcających do pójścia do zawodowej szkoły i techników. Moje myśli krążyły wokół krawcowej, fryzjerki, stylistki... ale przez te wszystkie zamieszania zapomniałam, czego tak naprawdę chcę. Szkoła mi pomieszała w głowie. Teraz, jak o tym myślę... jaka krawcowa? Jaka fryzjerka? Jaka znowu stylistka? Palce mi się kleją, szyć nie umiem, nawet warkocz mi nie wychodzi. Nie chcę, by kierowały mną pieniądze. Ukończenie szkolenia na kogoś typu fryzjer zapewniłoby mi pracę po szkole. Ale co z tego, skoro takie rzeczy mnie nie pociągają?
Wciąż nie wiem, jaki zawód byłby idealny. Jak tak teraz o tym myślę - pisarka jest wprost idealna. Ale pomyśl, Alu, ile pisarze zarabiają, gdy ich książki nie są znane ponad przeciętną miarę. Mało, doprawdy mało. A zależy mi na niezależności. Jak to wszystko połączyć? Pewnie nie wyjdzie mi oraca pisarska tak dobrze, jak myślę. Kim być? To trudny wybór. Przecież to praca na prawie całe życie. Chciałabym już teraz być pewną swojej decyzji, wiedzieć, co chcę robić, mieć wyznaczony cel. Dlaczego wciąż jestem dzieciakiem?
To na tyle. Przez ten post jeszcze więcej myślę.
A Wy? Ustaliliście już swoją ścieżkę?
Od małego zmieniały mi się zainteresowania i wymarzone zawody. Jak daleko sięgam pamięcią, po kolei były to: księżniczka, baletnica, piosenkarka, projektantka wnętrz, grafik komputerowy, pisarka. Aktualnie, przez ostatni rok, mój mózg przestał nadążać. Zaczęłam się wahać, przez pełno spotkań w szkole zachęcających do pójścia do zawodowej szkoły i techników. Moje myśli krążyły wokół krawcowej, fryzjerki, stylistki... ale przez te wszystkie zamieszania zapomniałam, czego tak naprawdę chcę. Szkoła mi pomieszała w głowie. Teraz, jak o tym myślę... jaka krawcowa? Jaka fryzjerka? Jaka znowu stylistka? Palce mi się kleją, szyć nie umiem, nawet warkocz mi nie wychodzi. Nie chcę, by kierowały mną pieniądze. Ukończenie szkolenia na kogoś typu fryzjer zapewniłoby mi pracę po szkole. Ale co z tego, skoro takie rzeczy mnie nie pociągają?
Wciąż nie wiem, jaki zawód byłby idealny. Jak tak teraz o tym myślę - pisarka jest wprost idealna. Ale pomyśl, Alu, ile pisarze zarabiają, gdy ich książki nie są znane ponad przeciętną miarę. Mało, doprawdy mało. A zależy mi na niezależności. Jak to wszystko połączyć? Pewnie nie wyjdzie mi oraca pisarska tak dobrze, jak myślę. Kim być? To trudny wybór. Przecież to praca na prawie całe życie. Chciałabym już teraz być pewną swojej decyzji, wiedzieć, co chcę robić, mieć wyznaczony cel. Dlaczego wciąż jestem dzieciakiem?
To na tyle. Przez ten post jeszcze więcej myślę.
A Wy? Ustaliliście już swoją ścieżkę?
Dzisiaj przejdzie w jutro!
Mądre myśli Murdoca zawsze bezcenne. Pozdrawiam fanów Gorillaz.
poniedziałek, 29 lutego 2016
Liebster Blog Awards...
... czy jak to się tam pisało.
Siedzę tak od kilku dni i myślę.
"Chcę napisać posta na Alicjonadzie. Ale o czym?".
No i wchodzę na blog (cordelie.blogspot.com) a tu Julson ma dla mnie nowe zlecenie: nominacja! No to super, bo właśnie mi się chcę odpowiedzieć na jakieś pytania. I pisać posta. Także lecimy.
ALBO ZNAK HOMUNKULUSÓW
Siedzę tak od kilku dni i myślę.
"Chcę napisać posta na Alicjonadzie. Ale o czym?".
No i wchodzę na blog (cordelie.blogspot.com) a tu Julson ma dla mnie nowe zlecenie: nominacja! No to super, bo właśnie mi się chcę odpowiedzieć na jakieś pytania. I pisać posta. Także lecimy.
1. Jaka jest Twoja ulubiona piosenka (nie uwzględniam odpowiedzi "dużo ich" lub "nie mam" B))?
No żem ja mamżem dużo żem tego żem ja mam (taką odp. chyba uwzględniasz B)).
Nie no, tak na poważnie nie mogę dać jednej. Wybiorę TRZY najfajniejsze, co będzie wymagało dużego wysiłku. Resztę możecie poznać w 20 piosenek TAG gdzieś w archiwum mego blogasa.
2. Co by przedstawiał twój tatuaż (no, chyba że nie masz zamiaru się tatuować, to ok)?
Mimo buntów mojego taty, tatuaż będę mieć. I to nie byle jaki! Najpierw myślałam, żeby jakiś mniejszy, w ukryciu (na tyłku?), ale ostatnio stwierdziłam, że czemu nie?! Jakąś większą dziarę se strzelę, no bo raz się żyje. Tyle że nie wiem jeszcze, co by to miało być... pewnie abstrakcyjna abstrakcja natchniewająca mnie weną i melancholią bądź coś, co mi będzie o czymś przypominać.
3. Bez czego bezwzględnie nie ruszysz się z domu?
Yyy. Rozumiem, że nie mogę odpowiedzieć, że ciuchów. Ale tak ogólnie... nie wiem, raczej nie muszę mieć przy sobie komórki 24 h na dobę. Także no... nie ma takiego czegoś.
4. Musisz zrezygnować z muzyki/telewizji/komputera/telefonu. Jaki jest twój wybór (i nie ma, że jak wybierzesz brak tv to będziesz mieć telewizję w telefonie, tak ogólnie)?
Wybrałabym telewizję, bo nie oglądam tam aktualnie nic oprócz debilnych idiotyzmów dla amerykańskich nastolatków na Disney Channel i Nickelodeon i Pingwinów z Madagaskaru, czasami MLP (XD) i Miraculum: pietrenka i czarny koteł (przekształcanie tytułów takie spoko).
5. Jaki jest twój ulubiony smak lodów?
Wanilia/czekolada.
6. Na jaką fasolkę wszystkich smaków absolutnie nie chcesz trafić?
ZGNIŁE JAJKO.
Jadłam kiedyś z siostrą te Bertie Botty i myślałam, że zwymiotuję. Od razu umyłam zęby i wyplułam tę zgniliznę, bo serio to było najgorsze doświadczenie w moim życiu.
7. Jaka jest twoja ulubiona książka?
Eee. :C Kurna. To już cios poniżej pasa.
- Harry Pottery wszystkie
- Trylogia Czasu, wszystkie części
- Dary Anioła (trzecia i piąta część)
- Dziedzictwo Mroku
- Wszystkie Kaczory Donaldy
Dobra, nie mogę się rozpędzać. Tylko się nie rozpędzaj.
Dobrze, że to nie było pytanie o anime.
8. Kto jest twoim wzorem do naśladowania?
Mój tata i taka jedna z mojej klasy, choć może po prostu ją lubię.
9. Twoje motto?
Nie mam, niestety moje życie nie jest podporządkowane żadnemu kodeksowi moralnemu ani niczemu innemu. A chciałabym mieć jakieś.
Fajny był taki tekst Gandalfa, że prawdziwe dobro to ta codzienność, szczęśliwe życie itd., ale nie potrafię teraz przytoczyć.
10. Wolisz mieć moc latania, czy moc bycia niewidzialnym?
Jeju. Nie. Niewidzialność byłaby suuuper. I bardziej praktyczna. Ale o lataniu marzę od wielu lat... ale myślę, że na latanie przyjdzie czas po śmierci (co ja gadam), dlatego niewidzialność. Może podglądanie ludzi jest głupie, ale sprawiałoby dużo frajdy, nie? Hi hi
11. Jakie Insygnium wybierasz (Czarna Różdżka, Kamień Wskrzeszenia, Peleryna Niewidka)?
Peleryna. Albo Kamień... nie, bo on posiadał jakiś defekt. Peleryna.
To tyle na dziś! Fenks for atenszyn
A w ogóle dzisiaj 29 lutego, ma ktoś urodziny? Hihi, imieniny ma Antoni, Oswald i Roman. Fajnie tak się wolniej starzeć, jeden rok co 4 lata, nie? XD
~Alczens.
P.S. Wybaczcie brak nominacji - nikogo nie nominuję ze względu na godzinę. Za niedługo będę się kłaść, przepraszam, ale nie mam siły wysilać się nad pytaniami! (Tak, chodzę spać o 22:00 T_T)
P.S. Wybaczcie brak nominacji - nikogo nie nominuję ze względu na godzinę. Za niedługo będę się kłaść, przepraszam, ale nie mam siły wysilać się nad pytaniami! (Tak, chodzę spać o 22:00 T_T)
piątek, 19 lutego 2016
Co kolekcjonuję?
Witam Was po 16 dniach! Ponad dwa tygodnie nie pisałam i źle mi z tym. Postanowiłam w końcu wziąć się za jakiś post. Powodem braku wpisów jest przede wszystkim lenistwo, brak chęci i... no, to wszystko. Właściwie nawet jakieś tam chęci były. Ale leń, który we mnie żyje, jest silniejszy od ducha pasji. Bardzo wkurzające.
Najchętniej pisałabym bo tydzień regularnie, bo bardzo to lubię - ale czasami brakuje mi pomysłów. Nie będę pisać na siłę, ale jeśli będę miała ochotę, a bez idei, to wezmę sobie jakiś TAG i odpowiem na pytania w nim zawarte - możecie to nazywać pójściem na łatwiznę, ale ja tam lubię zarówno czytać jak i wykonywać TAGi. Dlatego szykujcie się na więcej postów w najbliższym czasie!
Przechodząc do treści posta - postanowiłam opisać 3 rzeczy, które aktualnie kolekcjonuję. Chyba mało osób o nich wie, bo tak naprawdę tylko ja sobie w mózgu ustaliłam, że je zbieram. Nie jestem zapaloną kolekcjonerką ani nic - ale lubię dostać bądź kupić od czasu do czasu coś z tych kategorii.
Nie mam pojęcia, jak to zabrzmi - Alicjonada POD ŻADNYM POZOREM nie jest blogiem z modą ani nic z tych rzeczy. Ja nawet Top Model nie oglądałam! Naszyjniki po prostu są spoko i noszę je bardzo często. Pomimo, że moja kolekcja liczy baaardzo mało sztuk. Jeden ostatnio rozwaliłam, nad czym ubolewam, bo był to mój ulubiony... taki smok. Fajny smok.

Najchętniej pisałabym bo tydzień regularnie, bo bardzo to lubię - ale czasami brakuje mi pomysłów. Nie będę pisać na siłę, ale jeśli będę miała ochotę, a bez idei, to wezmę sobie jakiś TAG i odpowiem na pytania w nim zawarte - możecie to nazywać pójściem na łatwiznę, ale ja tam lubię zarówno czytać jak i wykonywać TAGi. Dlatego szykujcie się na więcej postów w najbliższym czasie!
Przechodząc do treści posta - postanowiłam opisać 3 rzeczy, które aktualnie kolekcjonuję. Chyba mało osób o nich wie, bo tak naprawdę tylko ja sobie w mózgu ustaliłam, że je zbieram. Nie jestem zapaloną kolekcjonerką ani nic - ale lubię dostać bądź kupić od czasu do czasu coś z tych kategorii.
- Naszyjniki.
Nie mam pojęcia, jak to zabrzmi - Alicjonada POD ŻADNYM POZOREM nie jest blogiem z modą ani nic z tych rzeczy. Ja nawet Top Model nie oglądałam! Naszyjniki po prostu są spoko i noszę je bardzo często. Pomimo, że moja kolekcja liczy baaardzo mało sztuk. Jeden ostatnio rozwaliłam, nad czym ubolewam, bo był to mój ulubiony... taki smok. Fajny smok.
Ten ostatni od lewej zakładam tylko na speszyl okazje. Resztę na co dzień w school, to mój casual style (hihi jestem taką świetną modową blogerką, używam takich profeszynal określeń).

- Płyty.
No i to jest super kolekcja licząca sobie 5 płyt! (Hola hola nie szalej tak z tym szpanem)
Nie będę się nad nimi rozpływać, ale w przyszłości planuję pobić mojego tatę (mój tatusiek ma chyba z miliard płyt...). A jaszczurka jest świetnym ozdobnikiem
- Komiksy.
To, co teraz zobaczycie, to 1/50 mojej kolekcji. Moja szafa pęka. Ja się trochę boję tej obsesji. Może i to dla małych chłopaczków, a nie dla dużych dziewczynek. Ale ja potrzebuję się odmóżdżyć.
(Ach mój piękny różowy kocyk)
Przypomnę na końcu, że NIE BAWIĘ SIĘ W OBSERWACJĘ ZA OBSERWACJĘ, bo w ostatnim poście pojawiło się kilka dam proszących o obs za obs mimo upomnienia napisanego Caps Lockiem.
No to na tyle na dzisiaj, chyba w ten weekend coś jeszcze się pojawi, ale niczego nie obiecuję! Lecę buszować po blogspocie.
W ogóle wiecie, ile ja ostatnio jem? Więcej niż przeciętny dorosły mężczyzna.
A wy? Kolekcjonujecie coś?
~Alczens.
//ZAPRASZAM Was także serdecznie TUTAJ, czyli na blog ~Zwykła dziewczyna, na której to blogu odbywa się aktualnie konkurs z okazji 200 czytelników (gratuluję!) i zachęcam do wzięcia udziału!\\
środa, 3 lutego 2016
KONCERT IMAGINE DRAGONS!
UWAGA UWAGA W dniu 2 lutego w godzinach 19-22:18 odbył się najlepszy koncert na świecie. A marzenia się spełniają. Jak najbardziej.
JEZUS MARIAAA
JEZUS MARIAAA
(Podebrane z neta)
Jechaliśmy z przyjaciółką, siostrą, tatą i tatą przyjaciółki dwie godziny, nawet więcej, prawie trzy - z Poznania do Łodzi. W aucie podjarka niesamowita, łał, ID, nasz ulubiony zespół, na żywo!! Kiedy szliśmy na Atlas Arenę, halę sportową, na której odbywał się koncert, wszystkie bloki, śmieci, brudy dookoła wydawały mi się piękne. Wszystko było piękne! Byłam w euforii.
Po wejściu na halę oszołomiła mnie jej wielkość. Światła, muzyka, tysiące ludzi. Mieliśmy szczęście kupić bilety na Golden Circle, czyli miejscówkę przed sceną! (dodam jeszcze, że to był mój pierwszy poważny koncert w życiu)
Na początku z prawie 30 minutami spóźnienia jako support zagrał LemOn. Już wtedy poraziła mnie perkusja i niesamowite basy, przenikające moje ciało do szpiku kości. Normalnie czułam, jak mostek i płuca drgają i wibrują; myślałam, że zemdleję. Dźwięk był wspaniały, niestety na wszelkich wideach z koncertu ciężko uchwycić piękni muzyki granej na żywo o takiej głośności. Tak czy inaczej, znałam dwie piosenki i już wtedy dobrze się bawiłam, a LemOn miał bardzo fajne wdzianko.
A potem się zaczęło (20:45).
(zdjęcie mojego wykonania. Nasza perspektywa. - TAK BLISKO!)
No i prawie umarłam. Istniała tylko scena, ID (Dan był taki żywy i bliski!) i masa ludzi, w którą ja się zaliczałam; ludzi, z którymi poczułam niesamowitą jedność. Wszyscy jednocześnie klaskaliśmy, machaliśmy rękoma, krzyczeliśmy... nigdy się tak nie darłam. Śpiewałam każdą piosenkę, nawet jeśli nie do końca znałam tekst, na tym koncercie poznawałam. Magia. Po prostu magia.
Kiedy wyszłam, miałam niezłą chrypkę. Na szczęście szybko minęła.
(Ja hepi)
Chyba dotąd nie wiedziałam, co to znaczy euforia. Pamiętajcie - MARZENIA SIĘ SPEŁNIAJĄ! W moim przypadku wypełnienie największego marzenia w życiu wymagało oporu (rodzice... pamiętajcie, drogie dzieci - dobre oceny są świetnym argumentem) i pewności. To było tak: "Ej, Imagine Dragons grają w Polsce..." "Jedziemy. Koniec kropka, nie ma innej opcji". No i pojechaliśmy. Cud, dla mnie to jest cud.
(Zdjęcie podebrane z fejsa)
Na długo nie będę mogła się po tym otrząsnąć.
Jeśli chodzi o gorsze sprawy - na koncercie był oczywiście straszny hałas. Po godzinie w moich uszach niebezpiecznie szumiało, gdy ludzie piszczeli, tak, że przestraszyłam się, że bębenki mi pękły. Na szczęście, jak mi potem wyjaśniła moja mądra przyjaciółka, one zatykały się, czując niebezpieczeństwo tak głośnych dźwięków. Wyszłam z koncertu cało.
No i zmęczenie. Ale nie obchodziło mnie ono.
Jak wyszłam, ciągle powtarzałam tylko Jezus Maria, oszołomienie taaakie wielkie.
(Zdjęcie mojego autorstwa, na końcu zaśpiewali The Fall i z sufitu poleciały serpentyny. Kilka ukradłam hihi)
Nagrałam sporo filmów, w weekend Wam jeszcze pokażę. A na razie pamiętajcie - walczcie o marzenia!
Potem, podczas powrotu do domu, zawitaliśmy do McDonalda. Zamówiłam kręcone frytki i nuggetsy, jeśli kogoś to obchodzi. Pozdrawiam Was wszystkich serdecznie i do zoba w weekend!
NAJLEPSZY DZIEŃ NA ŚWIECIE!!!
~Spełniony Alczens.
EDIT 07.02
Niestety, ale żadnych filmów nie jestem w stanie przesłać - Samsung Kies robi bunt. Zapewne w przyszłym tygodniu wprowadzę tu kolejny EDIT, w którym będą filmy. Albo i nie. Zobaczymy xD
EDIT 07.02
Niestety, ale żadnych filmów nie jestem w stanie przesłać - Samsung Kies robi bunt. Zapewne w przyszłym tygodniu wprowadzę tu kolejny EDIT, w którym będą filmy. Albo i nie. Zobaczymy xD
Subskrybuj:
Posty (Atom)























